آرماتوربندی فونداسیون چیست و چگونه اصولی اجرا میشود؟
تحریریه مهراکو
|۸ مهر ۱۴۰۵

در یک فونداسیون آمادهی بتنریزی، آنچه دیده میشود مجموعهای از میلگردهای بههممتصل است؛ اما هر میلگرد بر اساس محاسبات سازهای، در جهت و موقعیت مشخصی قرار گرفته است. تغییر در این چیدمان میتواند نتیجهای متفاوت از آنچه طراح در نظر داشته است ایجاد کند.اجرای این شبکه از آمادهسازی میلگردها شروع میشود و با کنترل دقیق جایگاه اجزا به پایان میرسد. در این مقاله، جزییات آرماتوربندی فونداسیون و تفاوت نحوه اجرای آن در انواع پی و سازههای فلزی و بتنی را بررسی کردهایم.
آرماتوربندی فونداسیون چیست؟
پیش از بتنریزی فونداسیون، میلگردها طبق نقشه در طول، عرض و ارتفاع مشخصی کنار یکدیگر قرار میگیرند و به هم متصل میشوند. به این فرایند آرماتوربندی فونداسیون میگویند که از برش و خمکاری میلگردها آغاز میشود و با اجرای شبکههای اصلی، نصب آرماتورهای تقویتی، ریشه ستونها، خرکها و اسپیسرها پایان مییابد.
اهمیت این شبکه زمانی روشن میشود که بدانیم بتن بهتنهایی رفتار یکسانی در برابر نیروهای مختلف ندارد. بتن فشار ناشی از وزن ساختمان را بهخوبی تحمل میکند، اما در بخشهایی از پی که تحت کشش یا خمش قرار میگیرند، احتمال ایجاد ترک وجود دارد. میلگردها برای تحمل این نیروها درون بتن قرار میگیرند و به کنترل ترکها کمک میکنند. ازاینرو، هنگام بررسی اینکه فونداسیون چیست و چگونه بار ساختمان را به زمین انتقال میدهد، باید بتن و شبکه آرماتور را یک مجموعه واحد در نظر گرفت.
اجزای اصلی آرماتوربندی فونداسیون کداماند؟
شبکه آرماتور فونداسیون شامل میلگردها و قطعات مختلفی است که هرکدام وظیفه مشخصی برعهده دارند؛ برخی نیروهای واردشده را تحمل میکنند و برخی دیگر فاصله اجزا و موقعیت شبکه را ثابت نگه میدارند.
میلگردهای طولی و عرضی: این میلگردها در دو جهت پی قرار میگیرند و شبکه اصلی آرماتور را میسازند. قطر و فاصله آنها بر اساس نیروهای واردشده و جزئیات نقشه تعیین میشود.
شبکه میلگرد تحتانی و فوقانی: شبکه تحتانی در قسمت پایین پی قرار دارد و معمولاً بخش اصلی آرماتورهای فونداسیون را تشکیل میدهد. در بعضی پیها، بر اساس طراحی سازه، شبکه دیگری نیز در قسمت فوقانی اجرا میشود.
میلگردهای تقویتی: در بخشهایی که تنش بیشتری وجود دارد، مانند زیر ستونها یا محل تقاطع نوارهای پی، میلگردهای اضافه قرار میگیرند. نوع و قطر آنها باتوجه به مشخصات درجشده در نقشه و ویژگیهای انواع میلگرد انتخاب میشود.
میلگرد انتظار یا ریشه ستون: این میلگردها اتصال میان فونداسیون و ستون بتنی را شکل میدهند. محل، تعداد، فاصله و طول آنها باید با آکس و ابعاد ستون هماهنگ باشد.
خرک آرماتور: خرک برای نگهداشتن شبکه فوقانی و حفظ فاصله آن از شبکه تحتانی بهکار میرود. این قطعه باید استحکام کافی برای تحمل وزن میلگردها و فشارهای هنگام اجرا را داشته باشد.
اسپیسر و کاور بتن: اسپیسر، فاصله موردنیاز میان میلگرد و سطح بتن مگر یا قالب را حفظ میکند. این فاصله باعث میشود میلگرد پس از بتنریزی با پوشش کافی از بتن محافظت شود.
سیم آرماتوربندی: از سیم برای بستن محل تقاطع میلگردها استفاده میشود تا شبکه هنگام رفتوآمد عوامل اجرایی، قالببندی یا بتنریزی جابهجا نشود.
مراحل آرماتوربندی فونداسیون
اجرای آرماتوربندی از بررسی نقشه و آمادهسازی محل آغاز میشود و تا بازبینی نهایی شبکه پیش از بتنریزی ادامه دارد. در این بخش، مراحل و آموزش آرماتوربندی فونداسیون را بهصورت گامبهگام توضیح میدهیم. البته جزئیات نهایی هر پروژه باید از نقشه سازه استخراج و زیر نظر عوامل فنی اجرا شود. شناخت اصول کلی آرماتور بندی نیز به درک بهتر نحوه برش، خمکاری و اتصال میلگردها کمک میکند.
- بررسی نقشه و آمادهسازی محل اجرا: مشخصات میلگردها، تعداد شبکهها، محل ریشه ستون، مقدار کاور و ابعاد پی با نقشه سازه تطبیق داده میشود.
- آمادهسازی، برش و خمکاری میلگردها: میلگردها طبق ابعاد تعیینشده در نقشه برش میخورند، خمکاری میشوند و آلودگیهای سطحی آنها پاک میگردد.
- اجرای شبکه تحتانی فونداسیون: میلگردهای طولی و عرضی روی اسپیسر چیده میشوند و محل تقاطع آنها با سیم آرماتوربندی به یکدیگر اتصال مییابد.
- نصب خرک و اجرای شبکه فوقانی: خرکها در فونداسیونهای دارای شبکه بالا، فاصله میان دو شبکه را مطابق نقشه حفظ میکنند.
- نصب میلگردهای تقویتی و بستن شبکه: آرماتورهای تقویتی در نقاط مشخصشده، مانند زیر ستونها یا محل تقاطع نوارهای پی، قرار میگیرند.
- نصب میلگردهای انتظار و اجزای اتصال ستون: ریشه ستونهای بتنی یا بولت و شابلون ستونهای فلزی با آکس و محل تعیینشده در نقشه تنظیم میشوند.
- کنترل نهایی شبکه: فاصله میلگردها، وصلهها، خرکها، اسپیسرها، کاور بتن و اجزای اتصال ستون پیش از بتنریزی بازبینی میشوند.
انواع آرماتوربندی فونداسیون
اصول آرماتوربندی در بیشتر پیها یکسان است؛ اما شکل شبکه، جهت میلگردها، تعداد لایهها و محل آرماتورهای تقویتی در انواع فونداسیون تفاوت دارد. بنابراین، شبکه هر پی باید مطابق نقشه همان پروژه اجرا شود و نمیتوان جزئیات یک نوع فونداسیون را بدون بررسی برای نوع دیگری بهکار برد.
آرماتوربندی فونداسیون نواری
در فونداسیون نواری، میلگردها در طول و عرض نوارهای پی چیده میشوند و زیر ستونها یا محل اتصال نوارها، میلگرد بیشتری قرار میگیرد.
آرماتوربندی فونداسیون منفرد
میلگردها در دو جهت کف هر پی چیده میشوند و محل اتصال ستون به فونداسیون با میلگردهای انتظار تقویت میگردد.
آرماتوربندی فونداسیون گسترده
میلگردها در سطح وسیع پی و معمولاً بهصورت شبکههای بالا و پایین اجرا میشوند تا بار ساختمان را در سطح فونداسیون پخش کنند.
آرماتوربندی شناژ و اتصال آن به فونداسیون
میلگردهای طولی شناژ به شبکه فونداسیون متصل میشوند تا پیها را به یکدیگر مرتبط کنند و انتقال نیرو میان آنها انجام گیرد.
تفاوت آرماتوربندی فونداسیون اسکلت فلزی و بتنی
فونداسیون سازههای فلزی و بتنی معمولاً از بتن مسلح ساخته میشود و اصول اجرای شبکه اصلی در هر دو تفاوت زیادی ندارد. اختلاف مهم در شیوه اتصال ستون به پی است؛ ستون فلزی با صفحهستون و بولت به فونداسیون متصل میشود، اما اتصال ستون بتنی به کمک میلگردهای انتظار شکل میگیرد.
| معیار | اسکلت فلزی | اسکلت بتنی |
|---|---|---|
| عضو متصل شونده به پی | ستون فلزی و صفحهستون | ستون یا دیوار بتنی |
| اجزای اتصال | بولت، شابلون و صفحهستون | میلگردهای انتظار |
| کنترل اصلی | محل، آکس و تراز اتصالات | تعداد، فاصله و طول مهاری ریشهها |
اصول و نکات اجرایی آرماتوربندی فونداسیون
کیفیت آرماتوربندی را نمیتوان فقط از روی محکمبودن گرههای سیم تشخیص داد. مهمترین معیار، تطابق شبکه اجراشده با نقشه و ثابتماندن اجزای آن تا پایان بتنریزی است. رعایت نکات زیر احتمال بروز خطا را کاهش میدهد:
- قطر، تعداد و فاصله میلگردها بدون تایید طراح یا ناظر تغییر نکند.
- میلگردهای روغنی، آلوده یا دارای خوردگی شدید پیش از مصرف بررسی و پاکسازی شوند.
- برش و خمکاری میلگردها با ابزار مناسب و بر اساس ابعاد درجشده در نقشه انجام شود.
- برای تامین کاور بتن از اسپیسر مناسب استفاده شود، نه آجر، سنگ یا قطعات نامنظم
- محل و طول وصلهها با نقشه و ضوابط فنی پروژه مطابقت داشته باشد.
- میلگردهای تقویتی بهدلیل شلوغی شبکه حذف یا بدون تایید جابهجا نشوند.
- خرکها از نظر تعداد و استحکام، توان نگهداری شبکه فوقانی را داشته باشند.
- موقعیت شبکه پس از قالببندی و پیش از شروع بتنریزی دوباره بررسی شود.
اشتباهات رایج در ارماتوربندی فونداسیون
بیشتر خطاهای آرماتوربندی باید پیش از بتنریزی برطرف شوند؛ زیرا پس از پوشاندن شبکه، اصلاح آنها دشوار و پرهزینه میباشد. تغییر خودسرانه مشخصات میلگرد، حذف آرماتورهای تقویتی، اجرای نادرست وصلهها و انحراف ریشه ستون از مهمترین اشتباهات این مرحله هستند.
شبکه باید با اسپیسر و خرک مناسب در ارتفاع تعیینشده ثابت بماند و هنگام قالببندی یا بتنریزی جابهجا نشود. در پایان نیز موقعیت میلگردها، کاور بتن، وصلهها و ریشه ستونها دوباره با نقشه کنترل شود.
جمع بندی
اجرای درست آرماتوربندی فونداسیون تنها به چیدن و بستن میلگردها محدود نمیشود؛ هر بخش از شبکه باید از نظر ابعاد، فاصله، ارتفاع و محل قرارگیری با نقشه سازه هماهنگ باشد. نوع فونداسیون و اسکلت ساختمان، شکل شبکه و نحوه اتصال ستون را تعیین میکند. بررسی میلگردهای تقویتی، وصلهها، کاور بتن و ریشه ستون پیش از بتنریزی نیز از خطاهایی جلوگیری میکند که اصلاح آنها در مراحل بعد دشوار و پرهزینه میباشد.
سوالات متداول
فاصله میلگردهای فونداسیون چقدر باید باشد؟
فاصله میلگردها مقدار ثابتی ندارد و با توجه به نوع پی، بار سازه و محاسبات طراح در نقشه مشخص میشود؛ بنابراین، مجری نباید آن را بر اساس تجربه شخصی تغییر دهد.
آیا شبکه میلگرد میتواند مستقیماً روی بتن مگر قرار بگیرد؟
خیر. شبکه تحتانی باید با اسپیسر در ارتفاع تعیینشده نگه داشته شود تا پوشش بتنی لازم در اطراف میلگردها شکل بگیرد.
آیا همه فونداسیونها به شبکه میلگرد فوقانی نیاز دارند؟
خیر. تعداد و محل شبکهها به نوع فونداسیون و جزئیات سازه بستگی دارد. ضرورت اجرای شبکه فوقانی و مشخصات آن باید از روی نقشه تعیین شود.
خرک در آرماتوربندی فونداسیون چه کاربردی دارد؟
خرک، شبکه فوقانی را در ارتفاع مناسب نگه میدارد و مانع افت یا جابهجایی آن هنگام رفتوآمد نیروها و بتنریزی میشود.
آیا بستن تمام محلهای تقاطع میلگردها الزامی است؟
تعداد گرهها باید بهاندازهای باشد که شکل و موقعیت شبکه تا پایان بتنریزی حفظ شود. نحوه بستن تقاطعها نیز باید با نظر ناظر و ضوابط اجرایی پروژه هماهنگ باشد.
دیدگاه شما
دیدگاهها
درحال دریافت دیدگاهها...







